„może trwać bardzo długo i mieści się głównie W tzw. okresie latencji nowotworu. W trakcie jego trwania występują różne klony komórkowe, o rozmaitych uszkodzeniach kodu genetycznego, a dopiero w miarę czasu zostają wyselekcjonowane te elementy, które stanowią pierwowzór i właściwą macierz dla dalej rozwijającego się nowotworu złośliwego.
Niezmiernie istotne jest uchwycenie krytycznego momentu zakończenia selekcji, bowiem przed tym momentem leczenie jest tylko oszczędzające i miejscowe. Bardzo pouczająca z punktu widzenia powstawania nowotworów u człowieka jest obserwacja pacjentów, u których leczono kancerogenezę w okresie latencji sposobami oszczędzającymi, bez koncentracji na narządzie, na którym się one rozwinęły. Nie stwierdza się dużego odsetka powstawania de novo kancerogenezy w tym samym miejscu.
Połączenie selekcji z mutacyjną teorią powstawania nowotworów doprowadziło do wyjaśnienia wielu zjawisk, które wymykały się interpretacji jedynie mutacyjnej. Pozwoliło to też na praktyczne wnioski kliniczne. Zakładając, że kancerogeneza u człowieka jest zjawiskiem losowym (spontanicznym), teoria ta wyznacza pozostałym czynnikom kancerogennym hipotetyczną rolę ułatwiania i skracania selekcji właściwych komórek rakotwórczych oraz ich dostosowania do życia w warunkach ustroju gospodarza. Właśnie od nich zależy to, czy pojawiająca się kancerogeneza jako subletalne życie doprowadzi nieuchronnie do klinicznej choroby nowotworowej. Przypadkowość i selekcja przejawiają się w kancerogenezie jako atrybuty życia. Zasługą przedstawionego uogólnienia jest przede wszystkim wyjaśnienie, że kancerogeneza u człowieka rozpoczyna się przeważnie w zespole blisko położonych komórek, a nie w jednej zmutowanej komórce. Teren taki mógłby odpowiadać obszarowi objętemu przez jedną gałązkę nerwową, chociaż w miarę rozwoju kancerogenezy nie wszystkie zmienione elementy biorą udział w postępowaniu tego procesu. Pochodzenie komórek nowotworowych z jednej zmutowanej komórki określone zostało nawet jako całkowicie absurdalne. Bardziej prawdopodobnym wydaje się albo niepełnowartościowość rozwojowa całego narządu, albo działanie kancerogenne na cały narząd, albo wreszcie współdziałanie obu tych czynników. Chociaż wieloogniskowość kancerogenezy w sensie makroskopowym jest stosunkowo rzadka, to w sensie mikroskopowym, w odniesieniu do zmian wczesnych występuje ona z reguły.“(4)