„— Aha, no i co dalej
— Skoro jest twoim prokuratorem, ma twoje papiery... jakieś tam akta procesu... Pojedziesz do niego, aby wywiedzieć się o tym wszystkim...
— Kiedy Jutro
— Tak, jutrd.
— Ale to twoja rzecz to zrobić, panie Rafte.
— Otóż i nie moja! To było dobre, kiedy pan Flageot byt zwykłym sobie gryzipiórkiem. Mogłem być z nim wówczas za pan brat. Ale gdy od jutra pan Flageot stanie się Attylą, ni mniej ni więcej tylko biczem królów, nie będzie to za wiele, jeżeli będzie z nim konferował książę, par i marszałek Francji.
— Czy to wszystko poważnie, czy też gramy tylko komedię
— Najzupełniej poważnie. Zobaczysz jutro, książę, jak bardzo poważnie.
— Ale zechciej powiedzieć mi jeszcze, co mnie spotka u twojego pana Flageot
— Byłoby mi przykro... Jutro, zresztą, znowu chciałbyś rnnie, książę, przekonać, że wiedziałeś wcześniej... Dobranoc, panie marszałku. Zapamiętaj sobie dobrze goniec do pana dAlligre natychmiast, wizyta u pana Flageot jutro. Aha, mieszka... stangret ci powie, woził mnie tam już kilkanaście razy w ciągu ostatniego tygodnia.
SPOTKANIE U PROKURATORA FLAGEOT
Czytelnik zapyta bez wątpienia, dlaczego pan Flageot, który ma odgrywać tak doniosłą rolę, nazywany był prokuratorem, a nie adwokatem. Ponieważ czytelnik ma słuszność, śpieszymy z odpowiedzią.“(13)