11 dywizja piechoty o świcie

„11 dywizja piechoty o świcie dnia 18 września zastała Lelechówkę obsadzoną przez cały pułk piechoty bawarskiej, pod względem stanów liczebnych prawie trzykrotnie silniejszy o i całej naszej „dywizji". Było to niespodzianką dla pułkownika PrugaraKetlinga, który nie tylko nic jeszcze nie wiedział wówczas
0 katastrofie batalionu majora Młyńskiego, ale ponadto miał prawo oczekiwać, że wieś będzie obsadzona przez swoich z 38 rezerwowej DP. Tymczasem major Małek rozwiązał zadanie zabezpieczenia przeprawy, grupując się obronnie na wschodnim brzegu Wereszycy. Przypuszczam, że rozwiązanie takie zostało podyktowane nie przez wygodnictwo, lecz przez nieco archaiczną skłonność do poszukiwania w obronie szeroko otwartego przedpola
1 dalekiego ostrzału. Z drugiej strony jednak trzeba przyznać, że słaby liczebnie batalion 96 pp, gdyby został wysunięty na zachodni brzeg rzeki pod Lelechówkę, mógł być zgnieciony przez ośmiokrotną przewagę liczebną Niemców i podzielić los oddziału majora Młyńskiego. Gdyby to nastąpiło i Niemcy znaleźli się w posiadaniu długiej grobli, prowadzącej z Lelechówki na wschodni brzeg Wereszycy, wówczas sytuacja 11 DP byłaby niewątpliwie jeszcze cięższa.“(1)